Η Τουρκία στην παγίδα του Ιράν…
Η ώρα της γεωπολιτικής αλήθειας έφτασε για την Τουρκία, καθώς το ριψοκίνδυνο παιχνίδι των «δύο ταμπλό» που εφάρμοσε ο Recep Tayyip Erdogan για πάνω από μια δεκαετία, δείχνει να εξαντλεί τα όριά του.
Σε μια διεθνή σκακιέρα που φλέγεται, η στρατηγική της «επιτήδειας ουδετερότητας» μετατρέπεται πλέον σε θηλιά που σφίγγει γύρω από τον λαιμό της τουρκικής ηγεσίας.
Το έδαφος κάτω από τα πόδια του Σουλτάνου δεν τρέμει απλώς• υποχωρεί επικίνδυνα.
Με το Πεντάγωνο να αναδιατάσσει τις δυνάμεις του και το φάντασμα της επιστροφής του Donald Trump να στοιχειώνει τις ισορροπίες στη Μέση Ανατολή, η Τουρκία βρίσκεται εγκλωβισμένη σε ένα αμείλικτο γεωπολιτικό Zugzwang (όρος στο σκάκι, βάσει του οποίου ο παίκτης όποια κίνηση και αν κάνει θα βγει ηττημένος).
Από τη μία, οι δεσμεύσεις προς το ΝΑΤΟ που δεν επιδέχονται πλέον αμφισβητήσεις, και από την άλλη, ο «εναγκαλισμός» με την Τεχεράνη που εξελίσσεται σε θανάσιμη παγίδα.
Καθώς τα σενάρια για χερσαίες επιχειρήσεις στο Ιράν παύουν να αποτελούν θεωρίες και αποκτούν επιχειρησιακό περιεχόμενο, το ερώτημα δεν είναι πλέον αν η Άγκυρα θα αναγκαστεί να επιλέξει πλευρά, αλλά ποιος θα είναι εκείνος που θα δώσει την τελική ώθηση για να βρεθεί ο Erdogan στο «χαντάκι της ιστορίας».
Η διπλωματία στον «πάγο κάτω από τη φωτιά» τελείωσε• τώρα αρχίζει η επιβίωση.
Οι δύο καρέκλες
Ειδικότερα, σύμφωνα με το ρωσικό Pravda.ru, η Άγκυρα μοιάζει να κάθεται σε δύο καρέκλες την ώρα που το έδαφος τρέμει από κάτω της.
Για χρόνια, η τουρκική ηγεσία κατάφερε να ισορροπεί επιδέξια ανάμεσα στο ΝΑΤΟ και στις δικές της περιφερειακές φιλοδοξίες στη Μέση Ανατολή.
Σήμερα, όμως, αυτό το επικίνδυνο παιχνίδι φτάνει στα όριά του.
Οι ισορροπίες καταρρέουν και τα περιθώρια ελιγμών στενεύουν δραματικά.
Η Ουάσιγκτον και η Τεχεράνη βρίσκονται παγιδευμένες σε ένα γεωπολιτικό αδιέξοδο που θυμίζει σκακιέρα χωρίς διέξοδο.
Τα ημίμετρα έχουν εξαντληθεί. Το σκηνικό βαραίνει επικίνδυνα, με κάθε κίνηση να μπορεί να πυροδοτήσει αλυσιδωτές αντιδράσεις.
Γεωπολιτικό Zugzwang
Η λεγόμενη «πολιτική φυσική» αποδεικνύεται αδυσώπητη.
Σε ένα διεθνές σύστημα που αποσταθεροποιείται με ταχύτητα, η ουδετερότητα μετατρέπεται σε πολυτέλεια που κανείς δεν μπορεί να αντέξει.
Η Τουρκία επιχειρεί να διατηρήσει ανοιχτούς διαύλους διαμεσολάβησης, όμως οι δυνατότητές της φαίνεται να εξαντλούνται.
Την ίδια στιγμή, το Πεντάγωνο φέρεται να αναδιατάσσει ανοιχτά τις στρατηγικές του επιλογές ενόψει μιας πιθανής επιστροφής της κυβέρνησης Trump.
Σενάρια που μέχρι πρότινος θεωρούνταν ακραία, όπως μια χερσαία επιχείρηση στο Ιράν, αποκτούν πλέον συγκεκριμένο επιχειρησιακό περιεχόμενο και παύουν να ανήκουν στη σφαίρα της θεωρίας.
Όπως χαρακτηριστικά σημείωσε ο μακροοικονομολόγος Artem Loginov σε συνέντευξή του στο Pravda.Ru: «Η διπλωματία σε αυτήν την περιοχή θυμίζει αυτή τη στιγμή την προσπάθεια διατήρησης της ισορροπίας σε έναν πάγο κάτω από φωτιά. Είτε στρίβεις στη γωνία με τους συμμάχους σου, είτε παρασύρεσαι στο χαντάκι της ιστορίας».
Η Άγκυρα σε διπλωματική παγίδα
Η Τουρκία εμφανίζεται πλέον ως όμηρος του ίδιου της του γεωπολιτικού βάρους.
Από τη μία πλευρά, η συμμετοχή της στη Συμμαχία επιβάλλει συγκεκριμένες δεσμεύσεις.
Από την άλλη, η ανάγκη διατήρησης διαύλων επικοινωνίας με το Ιράν καθίσταται ζωτικής σημασίας για τη σταθερότητα στην περιοχή.
Η πρόσφατη προειδοποίηση προς την Τεχεράνη μέσω του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών δεν είναι παρά μια απέλπιδα προσπάθεια διατήρησης ενός εύθραυστου status quo.
Ωστόσο, τα διακυβεύματα είναι πλέον εκρηκτικά.
Ο περιφερειακός τομέας ασφάλειας θυμίζει καζάνι που βράζει.
Κάθε λάθος εκτίμηση, κάθε καθυστέρηση ή κάθε διπλωματική αστοχία μπορεί να λειτουργήσει ως σπίθα σε ένα ήδη υπερθερμασμένο περιβάλλον.
Η Άγκυρα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια σκληρή πραγματικότητα: δεν μπορεί πλέον να παίζει σε δύο ταμπλό χωρίς κόστος.
Και όσο η σύγκρουση κλιμακώνεται, τόσο πιο κοντά έρχεται η στιγμή που θα αναγκαστεί να επιλέξει πλευρά — με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ίδια και για ολόκληρη την περιοχή.
Τι είχε πει ο Soros
Ο γνωστός επενδυτής George Soros είχε αναφέρει πως «η Τουρκία του Προέδρου Recep Tayyip Erdogan είναι μια ενδιαφέρουσα περίπτωση χώρας καθώς επιδιώκει να έχει το πόδι και στα δύο στρατόπεδα.
Ο Erdogan εμπλέκεται ενεργά και με τις δύο πλευρές του ουκρανικού πολέμου αφού κατάφερε να καθιερωθεί ως -επιτήδειος- ουδέτερος διαμεσολαβητής μεταξύ τους.
Ο Erdogan έχει πολλά κοινά με τον Ινδό Μodi.
Όμως, ενώ ο Modi φαινόταν να είναι σταθερά καβαλάρης στη σέλα μέχρι πρόσφατα, ο Erdogan έχει κακοδιαχειριστεί την τουρκική οικονομία.
Όλες οι προσπάθειές του επικεντρώνονται στη νίκη.
Έχει πλησιάσει τον Putin, ο οποίος θέλει να κάνει την Τουρκία κόμβο διανομής ρωσικού πετρελαίου, κάτι που θα του δώσει τα χρήματα.
Έχει επίσης γίνει πιο αυταρχικός.
Φυλάκισε τον ισχυρότερο αντίπαλό του, τον πρώην δήμαρχο της Κωνσταντινούπολης.
www.bankingnews.gr
Σε μια διεθνή σκακιέρα που φλέγεται, η στρατηγική της «επιτήδειας ουδετερότητας» μετατρέπεται πλέον σε θηλιά που σφίγγει γύρω από τον λαιμό της τουρκικής ηγεσίας.
Το έδαφος κάτω από τα πόδια του Σουλτάνου δεν τρέμει απλώς• υποχωρεί επικίνδυνα.
Με το Πεντάγωνο να αναδιατάσσει τις δυνάμεις του και το φάντασμα της επιστροφής του Donald Trump να στοιχειώνει τις ισορροπίες στη Μέση Ανατολή, η Τουρκία βρίσκεται εγκλωβισμένη σε ένα αμείλικτο γεωπολιτικό Zugzwang (όρος στο σκάκι, βάσει του οποίου ο παίκτης όποια κίνηση και αν κάνει θα βγει ηττημένος).
Από τη μία, οι δεσμεύσεις προς το ΝΑΤΟ που δεν επιδέχονται πλέον αμφισβητήσεις, και από την άλλη, ο «εναγκαλισμός» με την Τεχεράνη που εξελίσσεται σε θανάσιμη παγίδα.
Καθώς τα σενάρια για χερσαίες επιχειρήσεις στο Ιράν παύουν να αποτελούν θεωρίες και αποκτούν επιχειρησιακό περιεχόμενο, το ερώτημα δεν είναι πλέον αν η Άγκυρα θα αναγκαστεί να επιλέξει πλευρά, αλλά ποιος θα είναι εκείνος που θα δώσει την τελική ώθηση για να βρεθεί ο Erdogan στο «χαντάκι της ιστορίας».
Η διπλωματία στον «πάγο κάτω από τη φωτιά» τελείωσε• τώρα αρχίζει η επιβίωση.
Οι δύο καρέκλες
Ειδικότερα, σύμφωνα με το ρωσικό Pravda.ru, η Άγκυρα μοιάζει να κάθεται σε δύο καρέκλες την ώρα που το έδαφος τρέμει από κάτω της.
Για χρόνια, η τουρκική ηγεσία κατάφερε να ισορροπεί επιδέξια ανάμεσα στο ΝΑΤΟ και στις δικές της περιφερειακές φιλοδοξίες στη Μέση Ανατολή.
Σήμερα, όμως, αυτό το επικίνδυνο παιχνίδι φτάνει στα όριά του.
Οι ισορροπίες καταρρέουν και τα περιθώρια ελιγμών στενεύουν δραματικά.
Η Ουάσιγκτον και η Τεχεράνη βρίσκονται παγιδευμένες σε ένα γεωπολιτικό αδιέξοδο που θυμίζει σκακιέρα χωρίς διέξοδο.
Τα ημίμετρα έχουν εξαντληθεί. Το σκηνικό βαραίνει επικίνδυνα, με κάθε κίνηση να μπορεί να πυροδοτήσει αλυσιδωτές αντιδράσεις.
Γεωπολιτικό Zugzwang
Η λεγόμενη «πολιτική φυσική» αποδεικνύεται αδυσώπητη.
Σε ένα διεθνές σύστημα που αποσταθεροποιείται με ταχύτητα, η ουδετερότητα μετατρέπεται σε πολυτέλεια που κανείς δεν μπορεί να αντέξει.
Η Τουρκία επιχειρεί να διατηρήσει ανοιχτούς διαύλους διαμεσολάβησης, όμως οι δυνατότητές της φαίνεται να εξαντλούνται.
Την ίδια στιγμή, το Πεντάγωνο φέρεται να αναδιατάσσει ανοιχτά τις στρατηγικές του επιλογές ενόψει μιας πιθανής επιστροφής της κυβέρνησης Trump.
Σενάρια που μέχρι πρότινος θεωρούνταν ακραία, όπως μια χερσαία επιχείρηση στο Ιράν, αποκτούν πλέον συγκεκριμένο επιχειρησιακό περιεχόμενο και παύουν να ανήκουν στη σφαίρα της θεωρίας.
Όπως χαρακτηριστικά σημείωσε ο μακροοικονομολόγος Artem Loginov σε συνέντευξή του στο Pravda.Ru: «Η διπλωματία σε αυτήν την περιοχή θυμίζει αυτή τη στιγμή την προσπάθεια διατήρησης της ισορροπίας σε έναν πάγο κάτω από φωτιά. Είτε στρίβεις στη γωνία με τους συμμάχους σου, είτε παρασύρεσαι στο χαντάκι της ιστορίας».
Η Άγκυρα σε διπλωματική παγίδα
Η Τουρκία εμφανίζεται πλέον ως όμηρος του ίδιου της του γεωπολιτικού βάρους.
Από τη μία πλευρά, η συμμετοχή της στη Συμμαχία επιβάλλει συγκεκριμένες δεσμεύσεις.
Από την άλλη, η ανάγκη διατήρησης διαύλων επικοινωνίας με το Ιράν καθίσταται ζωτικής σημασίας για τη σταθερότητα στην περιοχή.
Η πρόσφατη προειδοποίηση προς την Τεχεράνη μέσω του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών δεν είναι παρά μια απέλπιδα προσπάθεια διατήρησης ενός εύθραυστου status quo.
Ωστόσο, τα διακυβεύματα είναι πλέον εκρηκτικά.
Ο περιφερειακός τομέας ασφάλειας θυμίζει καζάνι που βράζει.
Κάθε λάθος εκτίμηση, κάθε καθυστέρηση ή κάθε διπλωματική αστοχία μπορεί να λειτουργήσει ως σπίθα σε ένα ήδη υπερθερμασμένο περιβάλλον.
Η Άγκυρα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια σκληρή πραγματικότητα: δεν μπορεί πλέον να παίζει σε δύο ταμπλό χωρίς κόστος.
Και όσο η σύγκρουση κλιμακώνεται, τόσο πιο κοντά έρχεται η στιγμή που θα αναγκαστεί να επιλέξει πλευρά — με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ίδια και για ολόκληρη την περιοχή.
Τι είχε πει ο Soros
Ο γνωστός επενδυτής George Soros είχε αναφέρει πως «η Τουρκία του Προέδρου Recep Tayyip Erdogan είναι μια ενδιαφέρουσα περίπτωση χώρας καθώς επιδιώκει να έχει το πόδι και στα δύο στρατόπεδα.
Ο Erdogan εμπλέκεται ενεργά και με τις δύο πλευρές του ουκρανικού πολέμου αφού κατάφερε να καθιερωθεί ως -επιτήδειος- ουδέτερος διαμεσολαβητής μεταξύ τους.
Ο Erdogan έχει πολλά κοινά με τον Ινδό Μodi.
Όμως, ενώ ο Modi φαινόταν να είναι σταθερά καβαλάρης στη σέλα μέχρι πρόσφατα, ο Erdogan έχει κακοδιαχειριστεί την τουρκική οικονομία.
Όλες οι προσπάθειές του επικεντρώνονται στη νίκη.
Έχει πλησιάσει τον Putin, ο οποίος θέλει να κάνει την Τουρκία κόμβο διανομής ρωσικού πετρελαίου, κάτι που θα του δώσει τα χρήματα.
Έχει επίσης γίνει πιο αυταρχικός.
Φυλάκισε τον ισχυρότερο αντίπαλό του, τον πρώην δήμαρχο της Κωνσταντινούπολης.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών